Squat Buds @ Dutch Throwdown 2019

Afgelopen zaterdag was het zover! In mei deden we mee aan de kwalificatie voor de Dutch throwdown buddy editie 2019. Op de Dutch throwdown heb ik eerder als individuele atleet in de finale gestaan en dat smaakte naar meer. Ons doel was dus de finale op 5 oktober in een grote sporthal in Den Bosch waar allerlei Europese atleten aan mee willen doen. De kwalificatie ging niet zonder slag of stoot. Na de tweede WOD raakte Thomas geblesseerd door een valpartij bij een tijdrit. Desondanks wisten we ons te plaatsen voor de finale in Den Bosch. Onze teamnaam: Squat Buds 😉

De sfeer in het stadion is mooi. CrossFit atleten houden er over het algemeen een heel gezonde leefstijl op na en iedereen zit zijn zelf meegebrachte pasta of salade te eten. Daarbij zitten we nu al wat langer in de CrossFit wereld en kom je steeds meer bekenden tegen waarmee je dan staat te kletsen. Het is fijn om bij zoveel mensen te zijn die dezelfde passie delen als jij. 

De dag zou in het teken staan van 3 WOD’s. Bij de eerste WOD moesten we allebei zo zwaar mogelijk een thruster uitvoeren. Als de één die thruster deed, moest de ander zo ver mogelijk fietsen. De scores zijn dan de afgelegde afstand op een heel aparte fiets en het totaalaantal kilo’s die we samen hebben gelift bij de thruster. Mijn doel was 60 kilo en die van Thomas 70. Zeker waren we niet want de thruster is een zware oefening en ik denk er normaal niet aan om de oefening met maximaal gewicht te doen.

Het warmdraaien was in een klein afgezet deel van het stadion. Ondanks dat het klein was werden de materialen netjes gedeeld en hadden we voldoende tijd om te roeien en de thruster te oefenen. Het fietsonderdeel leek mij heel zwaar, op een soort omgebouwd roeiapparaat. Aangezien Thomas goed fietst werd onze tactiek dat Thomas eerst zo snel mogelijk zijn maximale thruster zou doen en de rest van de tijd zou fietsen zodat ik maar kort hoefde te fietsen en wat meer tijd voor de thuster had. Dat was een goede zet: Thomas laadde 65 kilo op. Dat ging zo makkelijk dat hij meteen daarna 75 kilo deed! Toen kwam hij snel naar mij en mocht ik het gaan proberen. 50, 55 en 60 kilo lukte! Met het fietsen eindigden we als 2e van de heat dus we zaten goed!

WOD 2 leek op papier zo leuk: rennen met je buddy op je rug, kruiwagen lopen, synchroon lunges en dan weer kruiwagen en rennen met de buddy op de rug. Tijdens het warmdraaien besloten we naar buiten te gaan zodat we de ruimte hadden. Daar kwamen we erachter dat rennen met je partner die ongeveer evenveel weegt best zwaar is! Deze WOD werd uiteindelijk ook de zwaarste. We wisselden elkaar af maar bij de lunges schoot er pijn door mijn been. De laatste sprint ging zo hard dat Thomas niet meer kon stoppen waardoor we met mij nog op zijn rug over de finish het publiek invlogen. Na wat massage en rekken leek het wel mee te vallen met mijn been.

De laatste WOD hadden we van tevoren al goed verdeeld. Alle oefeningen met barbell zou ik doen en Thomas alle gymnastics. Het begin en einde van de WOD waren wall balls over de hoge stang waar je ook gymnastics moest doen. We zaten in een flow en maakten geen enkele fout. De barbell oefeningen gingen goed en ook de toes to bar en pull ups die Thomas deed gingen vlot. We kwamen als eerste van onze heat over de finish.

We hebben er alles aan gedaan! Alle drie de WODs  hebben we genoten. We hadden focus, waren bezig met onze taak en niet met de omgeving. Uiteindelijk zijn we als 18e geëindigd. Het was een dag om niet snel te vergeten. Op de site van de Dutch throwdown staat de volgende al ingepland, nu weer een individuele variant. Eind maart is de finale. Wie weet!?!

Meer foto’s volgen…

Advertenties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.